١٧٠٢٩.عنه صلى الله عليه و آله : في الإنسانِ مُضغَةٌ ، إذا هي سَلِمَت و صَحَّت سَلِمَ بها سائرُ الجَسَدِ، فإذا سَقِمَت سَقِمَ بها سائرُ الجَسَدِ و فَسَدَ ، و هِي القلبُ . [٢]

١٧٠٣٠.عنه صلى الله عليه و آله : إنَّ في الرَّجُلِ مُضغَةً إذا صَحَّت صَحَّ لها سائرُ جَسَدِهِ ، و إن سَقِمَت سَقِمَ لها سائرُ جَسَدِهِ ، قَلبُهُ . [٣]

١٧٠٣١.عنه صلى الله عليه و آله : القَلبُ مَلِكٌ و لَهُ جُنودٌ ، فإذا صَلَحَ المَلِكُ صَلَحَت جُنودُهُ ، و إذا فَسدَ المَلِكُ فَسَدَت جُنودُهُ . [٤]

٣٣٢٦

جايگاه دل نسبت به بدن

١٧٠٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه دل انسان پاك شود، بدنش نيز پاك گردد و هر گاه دلش ناپاك شود، بدنش نيز ناپاك گردد (اعمال و رفتارهاى ناپسندى از او سرزند).

١٧٠٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در انسان پاره گوشتى است كه اگر آن سالم و درست باشد، ديگر [اعضاى] بدن به وسيله آن سالم مى شود و هر گاه آن بيمار شود ساير [اعضاى ]بدن بيمار و تباه مى گردد. آن پاره گوشت ، دل است.

١٧٠٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در وجود آدمى پاره گوشتى است كه اگر آن سالم باشد، بقيه بدنش سالم مى ماند و اگر آن بيمار شود، سايرِ بدنش بيمار مى شود. آن پاره گوشت دل اوست.

١٧٠٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دل، پادشاهى است كه سپاهيانى دارد. هر گاه پادشاه شايسته باشد، سپاهيانش شايسته باشند و هر گاه پادشاه فاسد شود، سپاهيانش نيز به فساد و تباهى افتند.

[١] كنز العمّال : ١٢٢٢.[٢] الخصال : ٣١/١٠٩.[٣] كنز العمّال : ١٢٢٣.[٤] كنز العمّال : ١٢٠٥.