١٦٨٨٩.عنه عليه السلام ـ في خِتامِ كتابٍ كَتَبَهُ لابنِهِ الحَسَنِ عليه: استَودِعِ اللّه َ دِينَكَ و دُنياكَ ، و اسألْهُ خَيرَ القَضاءِ لكَ في العاجِلَةِ و الآجِلَةِ ، و الدُّنيا و الآخِرَةِ ، و السَّلامُ . [٢]

١٦٨٩٠.عنه عليه السلام ـ في صفةِ أولياءِ اللّه ِ سبحانَهُ ـ: و إن صُبَّت علَيهِمُ المَصائبُ لَجَؤوا إلَى الاستِجارَةِ (الاستِخارَةِ) بكَ ، عِلما بأنَّ أزِمَّةَ الاُمورِ بِيَدِكَ ، و مَصادِرَها عَن قَضائكَ . [٣]

١٦٨٩١.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ و جَمَعَ اللّه ُ الخَلائقَ سَألَهُم عمّا عَهِدَ إلَيهِم و لم يَسألْهُم عَمّا قَضى علَيهِم . [٤]

١٦٨٨٨.امام على عليه السلام : خداوند سبحان، امور را بر اساس حكم و قضاى خودش جارى مى سازد نه آن گونه كه تو مى پسندى.

١٦٨٨٩.امام على عليه السلام ـ در پايان نامه اى كه به هنگام بازگشت از صفّين درنگاشت: دين و دنياى تو را به خدا مى سپارم و در حال و آينده و در دنيا و آخرت بهترين سرنوشت و قضا را براى تو از او درخواست مى كنم، و السلام!

١٦٨٩٠.امام على عليه السلام ـ در وصف اوليا و دوستان خداوند سبحان ـفرمود : اگر مصيبتها بر آنان فرو ريزد، به تو پناه مى برند؛ زيرا مى دانند كه زمام كارها در دست توست و از قضا و حكم تو سرچشمه مى گيرند.

١٦٨٩١.امام صادق عليه السلام : چون روز قيامت شود و خداوند خلايق را گرد آورد، از آنچه به آنها سفارش كرده و فرمان داده است بازخواستشان كند و از آنچه برايشان مقدّر و حكم فرموده است، نپرسدشان.

[١] غرر الحكم : ٣٤٣٢.[٢] نهج البلاغة : الكتاب ٣١.[٣] . نهج البلاغة : الخطبة ٢٢٧.[٤] الدّرة الباهرة : ٣٣.