ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ٤٠٥

١٦٨٥٤.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : أوَّلُ مَن سُوهِمَ علَيهِ مَريمُ بِنتُ عِمرانَ ، و هُو قولُ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «وَ ما كُنتَ لَدَيْهِم إذ يُلقُونَ أقلامَهُم أيُّهُم يَكْفُلُ مَرْيَمَ» . [١]

١٦٨٥٥.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : أيُّ قَضيّةٍ أعدَلُ مِن القُرعَةِ إذا فُوِّضَ الأمرُ إلَى اللّه ِ ؟! أ ليسَ اللّه ُ تعالى يقولُ : «فَساهَمَ فكانَ مِن المُدْحَضِينَ» ؟! [٢]

١٦٨٥٦.عنه عليه السلام : أيُّ قَضيّةٍ أعدَلُ مِن قَضيَّةٍ تُجالُ علَيها السِّهامُ ؟! يقولُ اللّه ُ تعالى : «فَساهَمَ فكانَ مِن المُدْحَضِينَ» ، و ما مِن أمرٍ يَختَلِفُ فيهِ اثنانِ إلاّ و لَهُ أصلٌ في كتابِ اللّه ِ ، و لكنْ لا تَبلُغُهُ عُقولُ الرِّجالِ . [٣]

١٦٨٥٧.عنه عليه السلام : ما تَقارَعَ قَومٌ فَفَوَّضُوا أمرَهُم إلَى اللّه ِ تعالى إلاّ خَرَجَ سَهمُ المُحِقِّ . [٤]

١٦٨٥٨.الإمامُ الكاظمُ عليه السلام : كُلُّ مَجهولٍ فَفيهِ القُرعَةُ . [٥]

١٦٨٥٤.امام باقر عليه السلام : نخستين كسى كه درباره او قرعه زدند، مريم دختر عمران است. خداوند عزّ و جلّ مى فرمايد: «و آن گاه كه قلمهاى خود را مى افكندند، تا كدام يك سرپرستى مريم را به عهده گيرد، نزد آنان نبودى».

١٦٨٥٥.امام صادق عليه السلام : هر گاه [در قرعه] كار به خدا وا گذار شود، كدام داورى اى عادلانه تر از قرعه زدن است؟ مگر نه اين كه خداوند متعال مى فرمايد: «پس، [يونس] با آنان قرعه انداخت [و قرعه به نام او افتاد و ]مغلوب شد [پس ، او را به دريا انداختند] ».

١٦٨٥٦.امام صادق عليه السلام : كدام داورى عادلانه تر از داورى اى است كه تيرها براى آن به قرعه انداخته شوند؟ خداوند متعال مى فرمايد: «پس با هم قرعه انداختند و [يونس] از بازندگان شد» . هيچ موضوعى نيست كه دو نفر در آن اختلاف نظر پيدا كنند، مگر اين كه براى آن در كتاب خدا قاعده اى وجود دارد، اما خردهاى مردان به آن نمى رسد.

١٦٨٥٧.امام صادق عليه السلام : هيچ عدّه اى قرعه نزدند و [با اين عمل] كار خود را به خداوند متعال وا گذار نكردند، مگر اين كه قرعه به نام شخص بر حقّ در آمد.

١٦٨٥٨.امام كاظم عليه السلام : هر امر نا معلومى، به قرعه وا گذار مى شود.