ذَلِكَ مِنْ أَنْباءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يُلْقُونَ أَقْلاَمَهُمْ أَيُّهُمْ يَكْفُلُ مَرْيَمَ وَ ما كُنْتَ لَدَيْهِمْ إِذْ يَخْتَصِمُونَ» . [١]

فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ» . [٢]

الحديث :

١٦٨٥٣.الإمامُ عليٌّ عليه السلام ـ لمّا سَألَهُ النبيُّ صلى الله عليه و آله عن أعج: أتاني قَومٌ قد تَبايَعُوا جاريَةً فَوَطِئها جَميعُهُم في طُهرٍ واحِدٍ ، فَوَلَدَت غُلاما فاحتَجُّوا فيهِ كُلُّهُم يَدَّعِيهِ ، فَأسهَمتُ بَينَهُم ، فَجَعَلتُهُ للّذي خَرَجَ سَهمُهُ و ضَمِنتُهُ نَصيبَهُم ، فقالَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : ليسَ مِن قَومٍ تَنازَعُوا ثُمّ فَوَّضُوا أمرَهُم إلَى اللّه ِ إلاّ خَرَجَ سَهمُ المُحِقِّ . [٣]

٣٢٨٨

قرعه زدن

قرآن:

«اين از اخبار غيب است كه به تو وحى مى كنيم و [گرنه ]وقتى كه آنها قلمهاى خود را [براى قرعه زدن به آب ]مى افكندند تا كدام يك سرپرستى مريم را به عهده گيرد، نزد آنان نبودى و [نيز ]وقتى كه با يكديگر كشمكش مى كردند، نزدشان نبودى».

«پس [يونس] با آنان قرعه انداخت [و قرعه به نام او افتاد و ]مغلوب شد [پس ، او را به دريا انداختند] ».

حديث :

١٦٨٥٣.امام على عليه السلام ـ در پاسخ به پيامبر خدا صلى الله عليه و آله كه پرفرمود : جمعى نزد من آمدند كه كنيزى [به شركت ]خريده بودند و همه آنها در يك طُهر (دوره پاكى) با او همبستر شده بودند و آن كنيز پسرى به دنيا آورده بود و اينان بر سر آن پسر بچه با هم اختلاف داشتند و هر يك مدّعى بود كه فرزند اوست. من ميان آنها قرعه زدم و فرزند را متعلّق به كسى دانستم كه قرعه به نامش در آمد و او را ضامن [پرداخت ]سهم ديگران قرار دادم. رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود: هيچ گروهى نيستند كه [در چنين مواردى ]با هم اختلاف پيدا كنند و حل مشكل خود را با كشيدن قرعه به خدا وا گذارند، مگر اين كه قرعه به نام صاحب حق بيرون آيد.

[١] آل عمران : ٤٤.[٢] الصافّات : ١٤١.[٣] وسائل الشيعة : ١٨/١٨٨/٥.