١٦٨٢٣.الإمامُ الباقرُ عليه السلام : إنَّ عليّا عليه السلام كانَ يقولُ : لا قَطعَ عَلى أحَدٍ يُخَوَّفُ مِن ضَربٍ و لا قَيدٍ و لا سِجنٍ و لا تَعنيفٍ ، و إن لم يَعتَرِفْ سَقَطَ عَنهُ لِمَكانِ التَّخويفِ . [٥]

١٦٨٢٤.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام ـ لَمّا سَألَهُ سُلَيمانُ بنُ خالِدٍ عن رَجُلٍ سَ: نَعَم ، و لكنْ لوِ اعتَرَفَ و لم يَجِئْ بالسَّرِقَةِ لم تُقطَعْ يَدُهُ ؛ لأنّهُ اعتَرَفَ عَلى العَذابِ . [٦]

١٦٨١٩.امام صادق عليه السلام : من شهادت فاسق را جز بر ضدّ خودش نمى پذيرم.

١٦٨٢٠.امام صادق عليه السلام : سخن مؤمن درباره خودش، راست تر از سخن هفتاد مؤمن درباره اوست.

٣٢٨٥

بى اعتبارى اقرار شخص مجبور

١٦٨٢١.امام على عليه السلام : هر كه به سبب تهديد يا بازداشت يا شكنجه به گناهى كه حدّ دارد اقرار كند، اقرارش پذيرفته نيست و حدّ بر او جارى نمى شود.

١٦٨٢٢.امام على عليه السلام : كسى كه بر اثر شكنجه يا زندانى شدن يا ترساندن و يا تهديد اقرار كند، حدّى بر او جارى نمى شود.

١٦٨٢٣.امام باقر عليه السلام : على عليه السلام مى فرمود: كسى كه به كتك خوردن يا بسته شدنِ در غُل و زنجير يا زندان يا سرزنش و خشونت تهديد شود [و به دزدى اقرار كند] دستش قطع نمى شود و اگر اقرار نكند، به علت تهديد، حدّ از او ساقط مى شود.

١٦٨٢٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ به سليمان بن خالد كه به ايشان عرض كرد:فرمود : آرى، اما اگر اقرار به دزدى كند ولى مال مسروقه را نياورد، قطع نمى شود ؛ چون وى به كيفر عليه خود اعتراف كرده است.

[١] الكافي : ٧/٣٩٥/٥.[٢] صفات الشيعة : ١١٦/٦٠.[٣] دعائم الإسلام : ٢/٤٦٦/١٦٥٥ .[٤] قرب الإسناد : ٥٤/١٧٥.[٥] وسائل الشيعة : ١٨/٤٩٨/٣.[٦] الكافي : ٧/٢٢٣/٩.