١٥٧٤٣.الغارات : خطبَ عليّ عليه السلام بالنَّهرَوانِ فقالَ : أيّها الناسُ ، أمّا بعدُ أنا فَقَأتُ عَينَ الفِتنَةِ و لم يَكُن أحَدٌ لِيَجتَرئَ علَيها غَيري ... فقامَ إليهِ رجُلٌ آخَرُ فقالَ : يا أميرَ المؤمنينَ ، حَدِّثْنا عنِ الفِتَنِ . قالَ : إنَّ الفِتَنَ إذا أقبَلَت شَبَّهَت ، و إذا أدبَرَت نَبَّهَت ، يُشَبِّهنَ مُقبِلاتٍ و يُعرَفنَ مُدبِراتٍ ، إنَّ الفِتَنَ تَحومُ كالرِّياحِ يُصِبنَ بَلَدا و يُخطِئنَ اُخرى ، ألا إنّ أخوَفَ الفِتَنِ عِندي علَيكُم فِتنَةُ بَني اُميَّةَ . [١]

(انظر) البلاء : باب ٤٢١. الاُمّة : باب ١٣٥ ـ ١٣٦.

٣١١١

مَن تَنجَلي عَنهُمُ الفِتَنُ

١٥٧٤٤.رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله : طُوبى لِلمُخلِصينَ ، اُولئكَ مَصابيحُ الهُدى تَنجَلي عَنهُم كلُّ فِتنَةٍ ظَلماءَ . [٢]

١٥٧٤٥.عنه صلى الله عليه و آله : سَتَكُونُ فِتَنٌ يُصبِحُ الرجُلُ فيها مؤمِنا و يُمسِي كافِرا ، إلاّ مَن أحياهُ اللّه ُ تعالى بالعِلمِ . [٣]

١٥٧٤٣.الغارات : امام على عليه السلام در خطبه اى كه در نهروان ايراد كرد فرمود : اى مردم! پس از حمد و ثناى الهى، اين من بودم كه چشم فتنه را در آوردم و جز من كسى جرأت اين كار را نداشت... مردى ديگر برخاست و عرض كرد : اى امير مؤمنان! از فتنه ها برايمان بگو. حضرت فرمود : همانا فتنه ها هرگاه روى آورند، شبهه انگيزند و چون از ميان بروند، آگاه و هشيار كنند. وقتى مى آيند، حق و باطل را مشتبه مى سازند و وقتى مى روند، شناخته مى شوند. فتنه ها همچون گردبادها حركت مى كنند و [در سر راه خود] به شهرى برمى خورند و از شهرى نمى گذرند. بدانيد كه، به نظر من، وحشتناكترين فتنه اى كه بر شما مى گذرد، فتنه بنى اميّه است.

٣١١١

كسانى كه از فتنه ها به سلامت مى رهند

١٥٧٤٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خوشا به حال مخلصان، آنان چراغهاى هدايتند و هر فتنه تارى از آنها برطرف مى شود.

١٥٧٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بزودى فتنه هايى پديد خواهد آمد كه بر اثر آنها انسان شب خود را با ايمان به صبح مى رساند و روزش را در حالى به شب مى رساند كه كافر است، مگر كسى كه خداوند متعال او را به دانش زنده كرده باشد.

[١] الغارات: ١/٦ و ص٩ و ص١٠، و راجع نهج البلاغة: الخطبة ٩٣.[٢] الترغيب و الترهيب : ١/٥٤/٥.[٣] كنز العمّال : ٣٠٨٨٣.