قد تقدّم في ما نقلناه من الروايات في سورة البقرة في قصّة هاجرَ و إسماعيلَ و نزولهما أرض مكّة أنّ هاجرَ عَلِق كساؤها على باب الكعبة بعد تمام بنائها . و أمّا كسوة البيت نفسه فيقال : إنّ أوّل من كساها تُبَّع أبو بكر أسعد ، كساها بالبُرود المطرّزة بأسلاك الفضّة ، و تَبِعه خلفاؤه . ثمّ أخذ الناس يكسونها بأردية مختلفة في ضعونها بعضها على بعض ، و كلّما بَلي منها ثوب وضع عليها آخر إلى زمن قُصَيّ . و وضع قُصيّ على العرب رِفادة لكسوتها سنويّا ، و استمرّ ذلك في بنيه . و كان أبو ربيعة ابن المغيرة يكسوها سنةً و قبائل قريش سنةً. و قد كساها النبيّ صلى الله عليه و آله بالثياب اليمانيّة ، و كان على ذلك حتّى إذا حجّ الخليفة العباسيّ المهديّ شكا إليه سدنةُ الكعبة من تراكم الأكسية على سطح الكعبة ، و ذكروا أنّه يخشى سقوطه ، فأمر برفع تلك الأكسية و إبدالها بكسوة واحدة كلّ سنة ، و جرى العمل على ذلك حتّى اليوم . و للكعبة كسوة من داخل . و أوّل من كساها مِن داخل اُمّ العبّاس بن عبد المطّلب ؛ لنذر نذرته في ابنها العبّاس .

جامه كعبه:

در رواياتى كه ذيل آيات سوره بقره ، پيرامون داستان هاجر و اسماعيل و مستقر شدنشان در خاك مكّه نقل كرديم، بيان شد كه بعد از تمام شدن كار ساخت كعبه، هاجر چادر خود را به در خانه آويخت. و اما راجع به جامه خودِ كعبه، مى گويند نخستين كسى كه بر كعبه جامه پوشاند، تبّع ابو بكر اسعد بود كه با بردهاى مليله دوزى شده و نخهاى نقره اى آن را پوشاند و بعد از او جانشينانش نيز اين كار را ادامه دادند و سپس مردم با رداهاى گوناگون آن را مى پوشاندند و اين رداها را روى هم قرار مى دادند. هر گاه يكى از آن جامه ها كهنه مى شد، جامه ديگرى روى آن مى پوشاندند. اين كار تا زمان قُصىّ [بن كلاب] ادامه داشت. او مردم عرب را مأمور كرد، تا سالانه پارچه اى تهيه كنند و با آن كعبه را بپوشانند. اين روش در ميان فرزندان او همچنان ادامه داشت. يك سال ابو ربيعة بن مغيره مى پوشاند و يك سال قبايل قريش. پيامبر صلى الله عليه و آله نيز كعبه را با پارچه هاى يمانى پوشاند. اين پوشش همچنان باقى بود تا وقتى كه مهدى، خليفه عباسى، به حج رفت. خادمان كعبه از تراكم جامه ها و پارچه ها بر روى بام كعبه شكايت كردند و اظهار داشتند كه بيم ريزش سقف مى رود. مهدى دستور داد، جامه ها را بردارند و به جاى آن يك پارچه بياويزند و هر سال آن را عوض كنند كه اين كار تا به امروز ادامه يافته است. كعبه از داخل نيز پوشانده شده است. نخستين كسى كه كعبه را از داخل پوشاند، مادر عباس بن عبد المطّلب بود، كه به خاطر نذرى كه براى فرزندش عباس كرده بود، اين كار را كرد.