١٦١٥٨.عنه عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ: نَظَرتُ إلى كُلِّ ما يُذِلُّ العَزيزَ و يَكسِرُهُ ، فَلَم أرَ شَيئا أذَلَّ لَهُ و لا أكسَرَ مِنَ الفاقَةِ . [٥]

١٦١٥٩.عنه عليه السلام ـ فِي الحِكَمِ المَنسوبَةِ إلَيهِ ـ: سوءُ حَملِ الغِنى يورِثُ مَقتا ، و سوءُ حَملِ الفاقَةِ يَضَعُ شَرَفا . [٦]

١٦١٦٠.الإمامُ الصّادقُ عليه السلام : خَمسَةٌ مِن خَمسَةٍ مُحالٌ : . . . وَ الهَيبَةُ مِنَ الفَقيرِ مُحالٌ . [٧]

١٦١٥٤.امام على عليه السلام : هر آينه فقر ، خوارىِ جان است و مايه سرگشتگىِ عقل و فراهم آورنده اندوه .

١٦١٥٥.امام على عليه السلام : فقير در وطن ، فرومايه است .

١٦١٥٦.امام على عليه السلام ـ در كلمات حكيمانه منسوب به او ـ: آن كه توانگر باشد ، نزد خاندانش گرامى است ؛ و آن كه تنگ دست باشد ، نزد فرزندانش خوار .

١٦١٥٧.امام على عليه السلام ـ در كلمات حكيمانه منسوب به او ـ: هر گاه گشاده دست باشى ، همه مردان مردانِ تواند ؛ و هر گاه به تنگدستى افتى ، خانواده ات نيز تو را نمى شناسند .

١٦١٥٨.امام على عليه السلام ـ در كلمات حكيمانه منسوب به او ـ: نگريستم به هر چه عزيز را خوار و سرشكسته مى كند ؛ هيچ چيز را براى خوار ساختن و سرشكسته كردن وى بدتر از فقر نديدم .

١٦١٥٩.امام على عليه السلام ـ در كلمات حكيمانه منسوب به او) ـ: بد بهره بردن از توانگرى ، كينه و نفرت را بر جاى مى نهد و بد تحمّل كردنِ فقر ، شرافت را مى كاهد .

١٦١٦٠.امام صادق عليه السلام : پنج چيز از پنج كس ناممكن است: . . . و فقير را شكوهمندى ممكن نيست .

[١] غرر الحكم : ٣٤٢٨ .[٢] غرر الحكم : ١٤٢٢ .[٣] شرح نهج البلاغة : ٢٠ / ٣٠٨ / ٥٢٩ .[٤] شرح نهج البلاغة : ٢٠ / ٢٨٩ / ٣٠٩ .[٥] شرح نهج البلاغة : ٢٠ / ٢٩٣ / ٣٥٥ .[٦] شرح نهج البلاغة : ٢٠ / ٢٨٧ / ٢٨٥ .[٧] كتاب من لا يحضره الفقيه : ٤ / ٥٨ / ٥٠٩٢ .