ميزان الحكمه - المحمدي الري شهري، الشيخ محمد - الصفحة ١٢٣

١٥٩٨٤.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ المَعصيَةَ إذا عَمِلَ بها العَبدُ سِرّا لم تَضُرَّ إلاّ عامِلَها ، و إذا عَمِلَ بها عَلانِيَةً و لم يُغَيَّرْ علَيهِ أضَرَّت بالعامَّةِ . [١]

١٥٩٨٥.عنه صلى الله عليه و آله : إنّ اللّه َ لا يُعَذِّبُ العامَّةَ بِعَمَلِ الخاصَّةِ حتّى يَرَوُا المُنكَرَ بينَ ظَهرانيهِم و هُم قادِرُونَ على أن يُنكِروهُ ، فإذا فَعَلُوا ذلكَ عَذَّبَ اللّه ُ العامَّةَ و الخاصَّةَ . [٢]

١٥٩٨٦.عنه صلى الله عليه و آله : ما تَرَكَ قَومٌ الجِهادَ إلاّ عَمَّهُمُ اللّه ُ بالعَذابِ . [٣]

١٥٩٨٧.الإمامُ الباقرُ عليه السلام ـ في قولهِ : «و مِنهُم مَن لا يُؤمِنُ به» /Q: فَهُم أعداءُ محمّدٍ و آلِ محمّدٍ مِن بَعدِهِ «و رَبُّكَ أعْلَـمُ بِـالمُفسِـدِيـنَ» [٤] و الفَسـادُ : المَعصيَةُ للّه ِِ و لرسولِهِ . [٥]

١٥٩٨٨.عنه عليه السلام ـ لمّا سُئلَ عن قولِ اللّه ِ عَزَّ و جلَّ : «: إنَّ الأرضَ كانَت فاسِدَةً فَأصلَحَها اللّه ُ عَزَّ و جلَّ بِنَبِيِّهِ صلى الله عليه و آله فقالَ : «و لا تُفْسِدُوا في الأرضِ بعدَ إِصْلاحِها» . [٦]

١٥٩٨٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گناه را هرگاه بنده پنهانى مرتكب شود به كسى جز صاحب آن زيانى نمى زند و هرگاه آشكارا انجامش دهد و مردم او را منع نكنند، آن گناه به عموم مردم آسيب خواهد رساند.

١٥٩٨٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عموم مردم را به كيفر گناه عدّه اى خاص عذاب نمى دهد، مگر آن كه زشت كارى را در ميان خود ببينند و بتوانند از آن جلوگيرى كنند و نكنند. در اين صورت ، خداوند عام و خاصّ را عذاب مى كند.

١٥٩٨٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مردمى جهاد را ترك نكردند، مگر اين كه خداوند همه آنان را عذاب كرد.

١٥٩٨٧.امام باقر عليه السلام ـ درباره آيه «و از آنان كسى است كه به او ايمان نمفرمود : آنان دشمنان محمّد و خاندان محمّدند كه پس از او هستند. «و پروردگارت به تباهكاران داناتر است» منظور از تباهكارى، نافرمانى از خدا و رسول اوست.

١٥٩٨٨.امام باقر عليه السلام ـ در پاسخ به سؤال از آيه «و در زمين پس از اصلاح آفرمود : زمين فاسد شده بود و خداوند عزّ و جلّ به وسيله پيامبر خود صلى الله عليه و آله آن را اصلاح كرد و آن گاه فرمود: «و در زمين پس از اصلاح آن، فساد مكنيد».