٢٣.امام باقر عليه السلام ـ خطاب به جابر ـ :به خدا سوگند ، شيعه ما نيست ، مگر كسى كه از خداوند، پروا داشته باشد و از خدا فرمان برد . اينان ـ اى جابر ـ شناخته نمى شوند ، جز با فروتنى... و تلاوت قرآن و نگه داشتن زبان از مردم بجز در خير .

٢٤.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به حُمران بن اَعيَن ـ :بدان كه هيچ پارسايى اى ، سودمندتر از دورى كردن از محرّمات الهى و خويشتندارى از آزار رساندن به مؤمنان و غيبت كردن در باره آنها نيست .

٢٥.امام صادق عليه السلام ـ خطاب به حفص بن غياث ـ :به خدا سوگند ، نيكوكاران ، رستگار شدند . آيا مى دانى آنان كيان اند؟ آنان كسانى هستند كه حتّى به مورچه هم آزار نمى رسانند .

٢٦.امام صادق عليه السلام ـ هنگامى كه عدّه اى در حضور ايشان از جوان مردى سخن به ميان آوردند ـ :خيال مى كنيد كه جوان مردى ، به فسق و فجور است؟! جوان مردى و مردانگى ، به سفره دارى است و بى دريغْ نيكى كردن و خوددارى از آزاررسانى، و اينها كه شما مى گوييد ، شرارت و نابه كارى است .

٢٧.امام رضا عليه السلام ـ در توصيف ائمّه عليهم السلام ـ :و از كيش ايشان است : پارسايى و پاك دامنى... و حسن رفاقت و خوب همسايگى كردن و بى دريغ نيكى نمودن و آزار نرساندن .