١٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس برادر مسلمانش را گرامى بدارد : در مجلسى به او احترام بگذارد ، يا با سخنى لطف آميز ، وى را بنوازد ، يا نيازى را از او برطرف سازد ، تا زمانى كه اين رفتار را داشته باشد ، پيوسته در سايه فرشتگان است».

١٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس برادر مسلمانش را با كلمه اى لطف آميز بنوازد و گرفتارى و اندوه را از او بزدايد ، تا زمانى كه چنين كند ، پيوسته در سايه گسترده رحمت خداوند است.

١٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى از امّت من نيست كه برادر دينى اش را به لطفى بنوازد ، مگر آن كه خداوند ، از خدمتكاران بهشت به خدمت او در مى آورد.

١٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس برادرش را گرامى بدارد ، در حقيقت ، خداوند را گرامى مى دارد . خيال مى كنيد خداوند ، با كسى كه او را گرامى مى دارد ، چه مى كند؟!

١٤١.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از سلمان ـ :بر پيامبر خدا وارد شدم ، در حالى كه به متّكايى تكيه داده بود . آن متكّا را به من داد و سپس فرمود : «اى سلمان! هيچ مسلمانى نيست كه بر برادر مسلمانش وارد شود و او به احترام وى ، متكّايى به او بدهد ، مگر اين كه خداوند ، او را مى آمرزد» .