دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٠٩
١١.مصباح الشريعة ـ در سخنى كه آن را به امام صادق عليه السلام نسبت داده است ـ :در راه ، با مردم زياد سخن مگو كه در اين كار، بى ادبى است.
د ـ دورى كردن از رفتارهاى زشت
١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در وصف مؤمن ـ :بسيار محتاط است ، كم لغزش است ، رفتارش مؤدّبانه است.
١٣.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :گرفتگى در ميان جمعى شادمان ، سنگينى است ، و شاد بودن در ميان جمعى گرفته ، سبك مغزى است .
١٤.امام عسكرى عليه السلام : شادى نمودن در نزد غمْ زده ، از ادب به دور است.
ه ـ انجام دادن آنچه از آن گريزى نيست
١٥.امام على عليه السلام : در كمال مروّت [و شخصيتِ] آدمى ، همين بس كه آنچه را زيبنده او نيست ، ترك گويد ، و در كمال حياى او ، همين بس كه با هيچ كس برخوردى كه خوشايندِ او نيست ، نكند ، و در كمال خِرد او ، همين بس كه حُسنِ مدارا پيشه كند ، و در كمال ادبش ، همين بس كه آنچه را از آن گريزى نيست ، ترك نگويد.ر . ك : ص ٢١٩ (ادب / فصل يكم / برترين ادب ها) .