١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من ادب آموخته خدا هستم و على ، ادب آموخته من است . پروردگارم مرا به سخاوت و نيكى كردن فرمان داد و از بخل و سختگيرى بازَم داشت . در نزد خداوند عز و جل چيزى منفورتر از بخل و بدخويى نيست . بدخويى ، عمل را تباه مى كند ، آن سان كه سركه عسل را.

١٧.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل پيامبرش را بر محبّت خود پرورش داد و فرمود : «و به راستى كه تو داراى خويى بزرگ هستى» . آن گاه [در كار دين و تشريع احكام] به او اختيار داد و فرمود : «آنچه را پيامبر به شما داد ، آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت ، باز ايستيد» و فرمود : «هر كه از پيامبر اطاعت كند ، هر آينه از خدا اطاعت كرده است» .

١٨.امام صادق عليه السلام : خداوند ، رسول خود را تربيت كرد و فرمود : اى محمّد! «عفو را بگير و به كار پسنديده فرمان ده و از نادانان، رخ برتاب» . [ خدا در اين آيه ]فرمود : از ايشان آنچه آشكار و ميسّر است ، بگير . «عفو» يعنى حدّ وسط .

١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا مؤمن ، به ادب خداوند عز و جل رفتار مى كند . هر گاه خدا به [زندگىِ ]او گشايش بدهد ، او گشاده دستى مى كند ، و هر گاه بر او تنگ بگيرد ، او نيز دست نگه مى دارد.