دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٩١
٢٠٥.امام صادق عليه السلام : بگذار فرزندت هفت سال بازى كند ، هفت سال تأديب شود ، هفت سال او را با خودت داشته باش [و در تربيت و آموزش او بكوش ]و اگر [در طىّ اين دوره ها] درست شد ، كه شده است ، وگر نه ، از آن كسانى است كه خيرى در او نيست.
٢٠٦.امام صادق عليه السلام ـ به مفضّل بن عمر ـ :نمى بينى كه بچّه را در حالى كه هنوز كودك است و آمادگىِ كامل براى تعليم پيدا نكرده ، به دست مربّى مى سپارند؟ همه اينها براى آن است كه از بازيگوشى و بيهوده كارى كه گاه موجب ناراحتى هاى بسيارى براى خودش و خانواده اش مى شوند ، باز داشته شود.
٢٠٧.امام صادق عليه السلام : به نوجوانانتان حديث بياموزيد ، پيش از آن كه مرجئه[١] به سراغ آنان بروند [و عقايد خود را به آنان بياموزند].
٦ / ٣
حُسن سياست و تدبير
٢٠٨.امام على عليه السلام : با حُسن سياست و تدبير است كه تربيت درست ، صورت مى پذيرد.
٢٠٩.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :هر گاه جوان را سرزنش كردى ، جايى از گناهش را فرو بگذار تا سختگيرى [و فشار]، او را وادار به سرسختى [و لجاجت] نكند.
[١] مرجئه ، در مقابل شيعه به كار مى رود . «ارجاء» ، به معناى تأخير افكندن است . اينان را مرجئه گفته اند ؛ چون على عليه السلام را از مرتبه اش پس مى افكنند . اين گاهى در مقابل «وعيديّه» نيز به كار مى رود؛ امّا در اين جا ، همان معناى اوّل مناسب تر است (مرآة العقول: ج ٢١ ص٨٣) .