دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٢٣
٩٠.امام زين العابدين عليه السلام : اسماء بنت عُمَيس ، برايم نقل كرد و گفت : فاطمه عليهاالسلامبرايم حديث كرد كه چون حسن عليه السلام را باردار شد و او را به دنيا آورد ،[١] پيامبر صلى الله عليه و آله آمد ... و در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه گفت ... . يك سال بعد كه حسين عليه السلام متولّد شد ، پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و فرمود : «اى اسماء! پسرم را بياور» . من ، نوزاد را در پارچه سفيدى به دست ايشان دادم . پيامبر صلى الله عليه و آله در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه گفت و او را بر زانوى خود نهاد و گريست.[٢]
٩١.امام زين العابدين عليه السلام : روزى كه حسن عليه السلام متولّد شد ، پيامبر صلى الله عليه و آله در گوش او اذان گفت.
٩٢.امام باقر عليه السلام : هر گاه براى هر يك از شما فرزندى متولّد شد ، روز هفتم برايش عقيقه كند ... و در گوش راستش اذان و در گوش چپش اقامه بگويد.
[١] در صحيفة الإمام الرضا عليه السلام آمده است: «اسماء بنت عميس برايم گفت : من قابله جدّه ات فاطمه عليهاالسلام در هنگام تولّد حسن و حسين عليهماالسلام بودم . چون حسن به دنيا آمد ...» . [٢] با توجّه به حديث شماره ٨٩ (٤٢١) كه تشريح مى كند حكمت استحباب گفتن اذان و اقامه در گوش نوزاد، حفظ او از گزند شيطان است، اين حديث و سه حديث بعد را در ضمن اين عنوان آورديم .