دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٥
١٠٦.امام زين العابدين عليه السلام : آن گاه كه خداوند عز و جل ، اوّلين و آخرين آفريدگان را گِرد آورَد ، ندا دهنده اى بر مى خيزد و صدا مى زند ، به طورى كه مردم [همگى ]بشنوند ، و مى گويد : «كجايند دوستان خدايى؟» . پس گروه بسيارى از مردم ، بر مى خيزند . به ايشان گفته مى شود : «بدون محاسبه به بهشت برويد» . فرشتگان ، جلو آنان را مى گيرند و مى گويند : كجا؟! مى گويند : بدون محاسبه ، به بهشت [مى رويم] . فرشتگان مى گويند : شما كدامين گروه از مردميد؟ مى گويند : ما دوستان خدايى هستيم. فرشتگان مى گويند : اعمال شما چه بوده است؟ مى گويند : ما براى خدا ، دوست مى داشتيم و براى خدا ، دشمنى مى ورزيديم. پس فرشتگان مى گويند : چه خوب است مزد عمل كنندگان!
٣ / ١١
كسب درجات بهشتى
١٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس به خاطر خدا برادرى به دست آورد ، خداوند ، او را به درجه اى (مقامى) در بهشت بالا مى برد كه با هيچ عملش به آن درجه نايل نمى آيد.
١٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداى متعال ، ميان دو مؤمن برادرى نمى افكنَد ، مگر آن كه براى هر يك از آن دو ، درجه اى پديد مى آورد.