دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣٣
٧.امام صادق عليه السلام : زمانى كه جبرئيل عليه السلام اذان را بر پيامبر خدا فرود آورد ، سر ايشان در دامن على عليه السلام بود . پس جبرئيل عليه السلام اذان و اقامه گفت . پيامبر خدا هنگامى كه بيدار شد ، فرمود : «اى على! شنيدى؟». گفت : آرى . فرمود : «حفظ كردى؟». گفت : آرى . فرمود : «بلال را صدا بزن و آن را به او بياموز» . پس على عليه السلام بلال را فرا خواند و اذان را به او تعليم داد.[١] ـ :
٨.تذكرة الحُفّاظ ـ به نقل از عِكرمة بن عبّاساذان به همراه وجوب نماز ، بر پيامبر خدا نازل شد : «اى كسانى كه ايمان آورده ايد! هر گاه براى نماز روز جمعه ندا داده شد ، به سوى ذكر خدا بشتابيد» .
٩.صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس ـ :مسلمانان ، چون زياد شدند ، صحبت از اين به ميان آوردند كه براى اطّلاع از فرا رسيدن وقت نماز ، نشانه اى قرار دهند و گفتند كه آتشى برافروزند ، يا ناقوسى به صدا در آورند ؛ امّا بلال ، مأمور شد كه [ بندهاى] اذان را دو بار دو بار بگويد و [ بندهاى] اِقامه را تك تك بگويد.
[١] در مأخذ ، اين گونه آمده است ؛ ولى به نظر مى رسد كه تصحيف ، صورت گرفته و درست آن ، چنين است : «به نقل از عكرمه ، از ابن عبّاس» . عكرمه ، وابسته ابن عبّاس است .