٥٦.امام على عليه السلام ـ از سفارش هاى ايشان به فرزندش حسن عليه السلام ـ :فرزندم! بهره خويش را از ادب به دست آر و دلت را براى آن خالى گردان ؛ زيرا دل تو ، ارجمندتر از آن است كه اندك آلودگى اى با آن آميخته شود ، و بدان كه اگر فقير شوى ، به واسطه ادب ، بى نياز مى گردى ، و اگر غريب و تنها شوى ، او يار توست كه با وجود او ، تنها نيستى. ادب بارور كننده خرد ، فروزنده دل ، زيور زبان ، و راه نماى آدمى به خصلت هاى والاى انسانى است ، و اگر ادب نباشد ، انسان حيوانى رها بيش نخواهد بود. زهى ادب كه غير آقا را آقا مى گردانَد! پس ادب بجوى و ادب به دست آور تا منزلت و مال به دست آورى . هر كه ادب جُست ، زبردست شد ، و هر كه آن را فرو نهاد ، زيردست گشت . خداوند ، ادب را با نيك بختان قرين ساخت ، و شوربختان را از آن محروم گردانيد.

٥٧.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :ادب بياموزيد ؛ زيرا [در اين صورت] اگر پادشاه باشيد ، برجسته مى شويد ، و اگر ميانه باشيد ، سرآمد مى شويد ، و اگر تنگ دست باشيد ، با ادبتان گذران زندگى مى كنيد.

٥٨.امام على عليه السلام : سه چيز است كه بالاتر از آنها وجود ندارد : ادب نيكو ، دورى از دو دلى ، و خوددارى از محرّمات.