١٧٨.امام على عليه السلام : برادرى در راه خدا ، مبتنى است بر : خيرخواهى براى يكديگر به خاطر خدا ، دِهِش به يكديگر به خاطر خدا ، همكارى در طاعت خدا ، نهى كردن يكديگر از نافرمانى خدا ، يارى دادن به يكديگر به خاطر خدا و دوستى خالصانه.

١٧٩.امام على عليه السلام : هر گاه دوستت تو را به برادرى گرفت ، غلامىِ او كن و از سرِ صدق ، به او وفادار و با او باصفا باش.

١٨٠.امام على عليه السلام : مسلمان ، برادر مسلمان است . پس يكديگر را به نام هاى زشت مخوانيد ، و همديگر را وا مگذاريد ؛ زيرا آبشخورهاى دين ، يكى است و راه هايش مستقيم . هر كه آنها را در پيش گيرد ، به مقصد مى رسد و هر كه آنها را وا نهد ، منحرف مى گردد و هر كه از آنها جدا شود ، نابود مى گردد.

١٨١.امام زين العابدين عليه السلام ـ در رسالة الحقوق ـ :امّـا حـقّ همنشين، اين است كه او را گول نزنى ، با او دغلى نكنى ، به او دروغ نگويى (/ دروغگويش نخوانى) ، او را دچار غفلت نسازى ، او را فريب ندهى ، مانند دشمنى كه به جان طرف خود ، رحم نمى كند، در نابودى او نكوشى ، و اگر به تو اعتماد كرد ، تا مى توانى جانب او را بگيرى [و از سود خودت به نفع او كوتاه بيايى ]و بدانى كه مغبون كردن كسى كه به تو اعتماد كرده ، نوعى رباخوارى است.