٣ . فرار از مصر به سوى مَديَن ، در پى نقشه فرعونيان براى قتل او ، [١] ٤ . شبانى چند ساله در مدين ، پس از زندگى در كاخ فرعون ، [٢] ٥ . دشمنى ها و پيمان شكنى هاى پيوسته فرعونيان با موسى عليه السلام ، در دوره رسالتش ، [٣] ٦ . اذيّت و آزاررسانى به موسى عليه السلام و قوم او، [٤] ٧ . گرفتار شدن در ميان قومى سركش ، خودخواه و بهانه جو و زيادتخواه ، [٥] ٨ . وا نهادن موسى با دشمنش در جهاد و ترك يارى او . [٦]

٩ . يونس عليه السلام

يونس بن متّا عليه السلام كه در دوره نخست نبوّتش، با تكذيب و سركشى قوم خود، مواجه مى شود و جز اندكى، بدو ايمان نمى آورند ، به مرور از هدايت و اصلاح سركشان امّتش، نوميد مى گردد و براى آنان درخواست عذاب مى نمايد . وحى مشتمل بر وعده عذاب قوم ، بر يونس عليه السلام نازل مى شود و او مردم را از آن آگاه مى كند و با خشم، از آنان جدا مى گردد ؛ ليكن عالمى ربّانى از جمع مؤمنان به يونس ـ كه نشانه هاى عذاب را نيز در آسمان مشاهده مى كند ـ ، نسبت به قوم خود، ترحّم نموده، خطر را مى پذيرد و با نشان دادن ابرهاى متراكم نفسگير و حامل عذاب به مردم ، آنان را موعظه مى كند و به توبه جمعى فرا مى خواند . اين كوشش، نتيجه

[١] ر . ك : قصص : آيه ٢١ ـ ٢٣ . [٢] ر . ك : قصص : آيه ٢٧ و ٢٨ . [٣] ر . ك : شعرا : آيه ٢٩ و ٣٤ ، غافر : آيه ٢٤ و اسرا : آيه ١٠١ . [٤] ر . ك : اعراف : آيه ١٢٧ ـ ١٢٩ . [٥] ر . ك : نساء : آيه ١٥٣ ، بقره : آيه ٥٤ و ٩٣ ، طه : آيه ٨٥ ـ ٩٨ و مائده : آيه ٢٠ ـ ٢٦ . [٦] ر . ك : مائده : آيه ٢٤ .