دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩
« بگو : «گواهىِ چه كسى از همه برتر است ؟» . بگو : «خدا ميان من و شما گواه است ، و اين قرآن ، به من وحى شده تا به وسيله آن ، شما و هر كس را كه [اين پيام به او ]برسد ، هشدار دهم . آيا واقعا شما گواهى مى دهيد كه در كنار خدا ، خدايان ديگرى است ؟» . بگو : «من گواهى نمى دهم» . بگو : «او تنها معبودى يگانه است ، و بى ترديد ، من از آنچه شريك [او] قرار مى دهيد ، بيزارم» » .
« [نوح] گفت : پروردگارا ! من قوم خود را در شب و روز ، دعوت كردم » .
حديث
١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آگاه باشيد ! من اين سخن را تكرار مى كنم : هان ! نماز را به پاى داريد و زكات بپردازيد و امر به معروف و نهى از منكر كنيد . بدانيد كه اساس امر به معروف و نهى از منكر ، آن است كه به سخن من بينجامد و آن [سخن] را به كسى كه حاضر نيست ، برسانيد و او را به پذيرش آن ، فرمان دهيد و از مخالفتش باز داريد كه آن ، فرمانى از جانب خداوند و من است .
٢.امام على عليه السلام : خداوند سبحان، از ميان فرزندان او (آدم عليه السلام ) پيامبران را برگزيد و از آنان بر وحى ، پيمان گرفت و امانت تبليغ رسالت را به آنان سپرد .
٣.امام على عليه السلام : برادرت را براى هدايتش يارى رسان .
١ / ٢
اهمّيت تبليغ
٤.إرشاد القلوب : نقل شده است كه داوود عليه السلام به تنهايى به صحرا رفت . خداوند به او وحى فرستاد : «اى داوود ! چرا تو را تنها مى بينم ؟» . داوود گفت : خدايا ! اشتياق من به ديدار تو ، زياد شده و خلقِ تو ميان من و تو فاصله انداخته است . خداوند به او وحى فرستاد : «به سوى مردم باز گرد ، كه اگر بنده گريزپايى را نزدم آورى ، نام تو را به زيبايى در لوح ثبت خواهم كرد» .