٣٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من دعوت كننده و رساننده بر انگيخته شدم و چيزى از هدايت ، در دست من نيست ، و ابليس به عنوان زينت دهنده ، آفريده شده است و گم راهى در توان او نيست .

٣٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند متعال از سَرريزِ دانش بنده سؤال خواهد كرد ، همان گونه كه از زيادى مالش خواهد پرسيد .

٣٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، پيش از آن كه از مردم براى فراگرفتن دانش ، پيمان بگيرد ، از علما براى تعليم آن ، پيمان گرفته است .

٣٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سزاوار نيست عالم با داشتن علم ، خاموشى گزيند و سزاوار نيست نادان بر نادانىِ خود ، سكوت كند . خداوند متعال مى فرمايد : «پس اگر نمى دانيد ، از اهل ذكر ، جويا شويد» .

٣٦.امام على عليه السلام : بر هر عالمى واجب است كه با پرهيزگارى [و پَروامندى] ، خود را نگاه دارد و دانش خود را به جوينده آن ، بى دريغ ، ببخشد .ر . ك : علم و حكمت در قرآن و حديث : ج ٢ ص ٤٤٥ (فصل يكم : ضرورت آموزش) .