٣٤٥.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :دانش را براى سفيهان ، بازگو مكن كه تو را تكذيب مى كنند ، و براى نادانان ، بازگو مكن كه در پذيرش آن ، سنگينى مى كنند ؛ بلكه براى كسى بازگو كن كه شايسته آن باشد و آن را از روى فهميدن ، پذيرا باشد ؛ آنچه را به او مى گويى ، بفهمد و آنچه را از تو مى شنود ، مكتوم بدارد ؛ زيرا دانش تو بر تو حقّى دارد ، همان گونه كه مالت بر تو حقّى دارد ، كه آن را بايد به مستحقّ آن ببخشى و از آن كه استحقاق آن را ندارد ، دريغ نمايى .

٣٤٦.امام على عليه السلام ـ در حكمت هاى منسوب به ايشان ـ :از يادكردِ علم نزد آن كه بِدان اشتياق ندارد ، بپرهيز ، و از يادكردِ آن كه داراى شرافت ديرينه است ، نزد آن كه در شرافت ، ديرينه اى ندارد ، اجتناب كن كه موجب كينه جويى او به تو مى شود .

٣٤٧.امام على عليه السلام : حكيمان ، چون حكمت را به غير اهل آن سپردند ، آن را ضايع كردند .

٦ / ٧

مراعات توان مخاطب

٣٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : براى مردم ، آنچه را نمى دانند [و نمى پذيرند] ، بازگو نكنيد . آيا دوست داريد كه خدا و پيامبرش تكذيب شوند؟

٣٤٩.امام على عليه السلام : اى مردم ! آيا دوست داريد كه خدا و پيامبرش ، تكذيب شوند ؟ براى مردم ، آنچه را مى پذيرند ، بازگو كنيد و از گفتن آنچه انكارش مى كنند ، پرهيز نماييد .