دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٥٥
٦ / ٦
مراعات شايستگى مخاطب
٣٣٣.عيسى عليه السلام : اى جمعيت حواريان ! گوهر را بر گردن خوك نيفكنيد ، كه با آن ، كارى انجام نمى دهد ، و حكمت را به آن كه خواهان آن نيست ، ندهيد ؛ زيرا حكمت ، بهتر از گوهر است ، و آن كه خواهان حكمت نيست ، بدتر از خوك است .
٣٣٤.عيسى عليه السلام : دُر را زير پاى خوكان نيفكنيد .
٣٣٥.امام صادق عليه السلام : مسيح عليه السلام مى فرمود : كسى كه درمان جراحت مجروح را رها كند ، لاجرم با مجروح كننده آن شخص [در اين جرم] شريك است ؛ زيرا كسى كه مجروح كرده ، نابودى مجروح را مى خواسته ، و آن كه درمانش را رها كرده ، به دنبال خيرخواهى او نبوده است . پس اگر خير او را نمى خواسته ، پس به ناگزير ، نابودى او را خواسته است . به همين ترتيب ، حكمت را براى نااهل ، بازگو نكنيد كه مايه جهالت شما خواهد بود ، و آن را از اهلش دريغ نكنيد كه گناهكار خواهيد بود ؛ بلكه بايد هر يك از شما به سان طبيبِ مداواكننده باشد كه هر جا نياز به مداوا ديد ، اقدام كند و در غير اين صورت ، از مداوا باز ايستد .
٣٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آفت علم ، فراموشى است و ضايع كردن آن ، به اين است كه آن را براى نااهل ، بازگو كنى .
٣٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : عيسى بن مريم عليه السلام در ميان بنى اسرائيل ايستاد و گفت : «اى بنى اسرائيل ! حكمت را براى نادانان بازگو مكنيد كه در اين صورت ، به حكمت ، ستم كرده ايد ، و آن را از اهلش دريغ نكنيد كه در اين صورت ، به آنان ستم كرده ايد» .