دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٥

سختى هاى صبرخيز و مردپرور، دشوارتر است . از ابتلائات برجسته سليمان عليه السلام مى توان موارد زير را برشمرد : ١ . فتنه سِحر ساحران و شياطين، [١] ٢ . ابتلاى سخت به ملك عظيم و بى نظير ، [٢] ٣ . مرگ فرزند. [٣]

١٢ . ايّوب عليه السلام

ايّوب عليه السلام ، چنان مقام رفيعى در شكيبايى و بردبارى و فرو خوردن خشم مى يابد كه ضرب المثل مى شود . در آغاز روزگارش، از نعمت و عافيت برخوردار بوده و هر چه بر نعمتش افزوده مى شود ، شكرش را افزون مى نمايد . از اين ره گذر، در شكرگزارى، به مقام بالايى دست مى يابد ؛ ليكن از پى آن، خداى متعال، به مدّت هفت سال، سخت ترين گونه هاى متنوّع مشكلات و ابتلائات صبرسوز را متوجّه وى مى نمايد؛ ولى اين همه جز بر شكيبايى و بردبارى اش نمى افزايد . و اين گونه است كه شايسته اين ستايش بلند الهى مى گردد كه : « إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا نِّعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ. [٤] ما او را شكيبا يافتيم. چه نيكو بنده اى! به راستى، او توبه كار بود» . از ابتلائاتى كه قرآن كريم براى ايّوب عليه السلام ، ذكر كرده، مى توان به اين موارد، اشاره كرد: