٢.امام صادق عليه السلام : فرشتگان، گمان مى كردند كه ابليس از [جنس] آنان است ، و خدا مى دانست كه از آنها نيست . پس او به سبب تعصّب و خشم، آنچه را در درونش بود، بيرون ريخت و گفت : «مرا از آتشى آفريدى و او را از گِلى خلق كردى» .

٣.امام صادق عليه السلام : ابليس ، بنده اى است كه خداوند، او را آفريد تا بندگى اش كند و او را به يگانگى بپرستد ، در حالى كه وقتى او را خلق مى كرد، مى دانست كه او چيست و چه سرانجامى دارد . ابليس به همراه فرشتگان، همچنان خدا را عبادت مى كرد تا آن كه خداوند، او را با سجده بر آدم آزمود ؛ ولى ابليس بر اثر حسادت و چيره آمدن تيره بختى بر او ، از اين كار سر باز زد . در اين هنگام، خدا او را از رحمت خود، دور ساخت و از صف فرشتگان ، بيرونش كرد و او را لعنت و رانده شده، به زمين فرو فرستاد . بدين سبب، او دشمن آدم و فرزندان او شد .

١ / ٢

آزمايش آدم عليه السلام

قرآن

«اى آدم ! تو و جفتت در بهشت، ساكن شويد و از هر جا كه خواستيد، بخوريد؛ ولى به اين درخت نزديك نشويد، كه از ستمكاران خواهيد شد . پس شيطان، آن دو را وسوسه كرد تا آنچه را از عورتشان كه برايشان پوشيده داشته شده بود ، براى آن دو آشكار سازد ، و گفت : پروردگارتان شما دو تن را از اين درخت منع نكرد، مگر براى اين كه [مبادا] دو فرشته گرديد يا از جاودانان شويد . و براى آن دو، سوگند خورد كه: من قطعا خيرخواه شما هستم . پس آن دو را با فريب به سقوط كشانيد ، و چون آن دو از آن درخت چشيدند، عورت هايشان برايشان آشكار شد و به چسبانيدن برگ [هاى درختانِ] بهشت بر خود آغاز كردند ، و پروردگارشان بر آن دو، ندا داد كه : «مگر شما را از اين درخت منع نكردم و به شما نگفتم كه شيطان ، دشمن آشكار [و قسم خورده ]شماست ؟» گفتند : پروردگارا ! ما بر خويشتن ستم كرديم ، و اگر ما را نيامرزى و به ما رحم نكنى، قطعا از زيانكاران خواهيم بود» .ر . ك : بقره : آيه ٣٥ و طه : آيه ١١٥ و ١٢٠ و ١٢١ .

١ / ٣