٣٠٦.رجال الكشّى ـ به نقل از ابو خالد كابلى ـ :ابو جعفر صاحبُ الطاق را در حالى ديدم كه در روضه (ميان منبر و قبر پيامبر صلى الله عليه و آله ) نشسته و مردم مدينه ، [گويى] لباس هاى او را [مى كشند و ]پاره مى كنند و او پيوسته مى چرخد و پاسخ آنان را مى دهد و آنان از او سؤال مى كنند . به او نزديك شدم و گفتم : امام صادق عليه السلام ما را از سخن گفتن (مناظره) باز داشته است . گفت : آيا به تو فرموده تا اين را به من بگويى ؟ گفتم : نه ؛ امّا ايشان به من فرمان داده تا با هيچ كس سخن نگويم . صاحب الطاق گفت : پس برو و از آنچه امام عليه السلام به تو فرمان داده ، اطاعت كن . من نزد امام صادق عليه السلام رفتم و ماجراى صاحب الطاق و آنچه به او گفتم و سخن او ـ كه به من گفت : «برو و آنچه امام به تو فرمان داده ، اطاعت كن» ـ ، همه را براى امام ، بازگو كردم . امام صادق عليه السلام لبخندى زد و فرمود : «صاحب الطاق با مردم سخن مى گويد و گاه مى گويد و گاه چون مرغ مى پرد و گاه مى نشيند ؛ امّا اگر كلام تو را قطع كنند ، نمى توانى بپرى !» .