دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٢٩
حديث
٢٩٣.عيسى عليه السلام : آن كس كه اندرز داد ، [پيام را] ابلاغ كرد و آن كه پند گرفت ، رستگار شد .
٢٩٤.امام على عليه السلام ـ در سفارش خود به فرزندش كه او را اندرز مى داد ـ :دلت را با اندرز ، زنده كن .
٢٩٥.امام على عليه السلام : موعظه ها ، حيات دل هايند .
٢٩٦.امام على عليه السلام : موعظه ها ، موجب صيقل جان ها و صفاى دل هايند .
٢٩٧.امام على عليه السلام : پرده غفلت ، با اندرزها كنار مى رود .
٢٩٨.امام على عليه السلام : نتيجه اندرز ، بيدار شدن است .
٢٩٩.امام صادق عليه السلام : يكى از ياران امير مؤمنان عليه السلام به نام هَمّام ـ كه مردى عابد و كوشا و اهل عمل بود ـ برخاست و به امام عليه السلام كه خطبه مى خواند ، گفت : اى امير مؤمنان ! مؤمنان را براى من چنان توصيف كن كه گويا بِدانها مى نگرم . فرمود : ... . همّام ، چنان ضجّه اى زد كه بيهوش شد [و جان باخت] . آن گاه امير مؤمنان فرمود : «بدانيد كه ـ سوگند به خدا ـ از اندرز دادن به او بيم داشتم» . آن گاه فرمود : «اندرز بليغ با مخاطبان خود ، چنين مى كند !» .ر . ك : ميزان الحكمة : ج ١٣ ص ٢٥٣ (اندرز) .