دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٧٩
حديث
٢٠٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بيشترين دعاى من و دعاى پيامبرانِ پيش از من در عَرَفه ، اين دعاست : «... خدايا ! در دلم و گوشم و چشمم ، نور قرار بده . خدايا ! به من شرح صدر [١] بده و كارم را آسان كن» .
د ـ راستگويى
٢١٠.امام على عليه السلام : هر گاه سخن مى گويى ، راست بگو .
٢١١.امام على عليه السلام : چه كم است كه زبانت در انتشار بدى يا نيكى ، انصاف دهد !
٢١٢.الكافى ـ به نقل از عمرو بن ابى مِقدام ـ :امام باقر عليه السلام در نخستين ورودم به محضرش به من فرمود : «پيش از سخن گفتن ، راستگويى را بياموزيد» .
٢١٣.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل هيچ پيامبرى را به رسالت برنينگيخت ، مگر [با سفارش] به راستگويى و اداى امانت به نيكوكار يا بدكار .
٢١٤.مصباح الشريعة ـ در حديثى كه به امام صادق عليه السلام نسبت داده شده است ـ :بالاترينِ اندرزها آن است كه سخن ، از مرز راستگويى ، و عمل ، از مرز اخلاص ، فراتر نرود .
[١] شرح صدر : گشادگى و فَراخى سينه ؛ قدرت تحمّل ؛ طاقت معنوى ؛ نَستوهى ؛ ظرفيت و گنجايش روحى ؛ توان روحى خداداد براى تحمّل سختى ها و مخالفت ها ؛ سِعه صدر ؛ روحيّه.