١٦٠.امام على عليه السلام : آيا به شما خبر دهم كه دين شناس واقعى ، چه كسى است ؟ او كسى است كه مردم را از رحمت خداوند ، نوميد نمى سازد و از عذاب خداوند ، ايمنى نمى دهد و در انجام دادن معصيت هاى خداوند ، مُجازشان نمى دارد .

٣ / ٢٣

برپا داشتن حجّت

قرآن

«و پيامبرانى كه بشارت دهنده و هشدار دهنده بودند ، تا براى مردم ، پس از [آمدن] پيامبران ، در مقابل خدا حجّتى نباشد ، و خدا توانا و حكيم است» .

«و اگر ما آنان را قبل [از آمدنِ قرآن] به عذابى هلاك مى كرديم ، قطعا مى گفتند : پروردگارا ! چرا پيامبرى به سوى ما نفرستادى تا پيش از آن كه خوار و رسوا شويم ، از آيات تو پيروى كنيم ؟» .ر . ك : قصص : آيه ٤٧ ، انعام : آيه ١٣٠ ، ملك : آيه ٨ ـ ١٠ .

حديث

١٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در خطبه اى از ايشان ـ :[خداوند ،] پيامبران را به سوى مردم برانگيخت تا بر مردم ، حجّت تام (دليل غير قابل انكار) داشته باشد و پيامبرانش بر مردم ، شاهد باشند ، و در ميان آنان ، پيامبران را براى نويد و بيم دادن مبعوث كرد ، تا آن كه هلاك مى شود ، از روى دليل آشكار باشد و آن كه حيات مى يابد ، از روى دليل آشكار باشد ، و تا بندگان ، آنچه را در باره پروردگارشان نمى دانند ، به عقلشان در يابند ، و او را پس از انكار ، به پروردگارى بشناسند ، و پس از انباز قرار دادن براى او ، به يكتايىِ او در پروردگارى ، گردن نهند .