جبر و اختيار - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢١٣ - هدايت تكوينى ويژه مؤمنان

آيات، خطاب به پيامبر مى گويد:

(إِنَّكَ لاَتَهْدى مَنْ أَحْبَبْتَ وَلكِنَّ اللّهَ يَهْدِى مَنْ يَشاءُ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدينَ)(قصص/٥٦).

«تو كسانى را كه دوست دارى هدايت شوند، هدايت نمى كنى، لكن خدا هر كس را بخواهد هدايت مى كند و او به هدايت يافتگان داناتر است».

و در جاى ديگر مى فرمايد:

(لَيْسَ عَلَيْكَ هُديهُمْ وَلكِنَّ اللّهَ يَهْدى مَنْ يَشاءُ)(بقره/٢٧٢).

«بر تو هدايت آنان نيست، خدا هر كس را بخواهد هدايت مى كند».

در قرآن نوعى ديگر از هدايت ويژه مؤمنان، مطرح شده است كه مربوط به سراى ديگر مى باشد و در حقيقت، اين هدايت، جلوه اى ديگر از هدايت ويژه آنان در دنيا است و به عبارت ديگر بازتاب هدايت ويژه دنيوى آنان، اين هدايت اُخروى است كه در پرتو آن به سوى بهشت و رضوان الهى رهنمون مى گردند.

قرآن كريم، سخن اهل بهشت را اين گونه حكايت مى كند:

(وَقالُوا الحَمْدُ للّهِ الَّذِى هَذانا لِهذا وَما كُنّا لِنَهْتَدِىَ لَوْلا أَنْ هَدانَا اللّهُ)(اعراف/٤٣).

«و(اهل بهشت) مى گويند ستايش خداى را كه ما را به اين جايگاه ويژه (بهشت) هدايت كرد و اگر خدا ما را هدايت نمى كرد هرگز هدايت نمى شديم».

امام صادق(عليه السلام) مى فرمايد: خداوند، روز قيامت ستمگران را از سراى