جبر و اختيار - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٣٠ - ٣ عصيان و نافرمانى خدا و پيامبرصلَّى اللّه عليه و آله و سلَّم

٢. شرك به خدا

در بسيارى از آيات قرآن، شرك به خدا و انكار مبانى اعتقادى مانند توحيد، نبوت و معاد، به عنوان عامل ضلالت و گمراهى قلمداد گرديده است و اينك نمونه هايى از اين آيات:

(وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعِيداً).[١]

«هركس به خدا شرك ورزد هر آينه به گمراهى سختى مبتلا گرديده است».

(وَمَنْ يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالإِيمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبيلِ).[٢]

«آن كس كه كفر را با ايمان مبادله نمايد و آن را بر ايمان برگزيند; از راه راست گمراه گرديده است».

(وَمَنْ يَكْفُرُ بِاللّهِ وَمَلائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً بَعيداً).[٣]

«هر كس خدا و فرشتگان و كتابهاى آسمانى و پيامبران الهى و روز قيامت را انكار نمايد به ضلالت و گمراهى دورى دچار شده است».

٣. عصيان و نافرمانى خدا و پيامبر(صلى الله عليه وآله وسلم)

(وَمَنْ يَعْضِ اللّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبيناً).[٤]

«آن كس كه خدا و پيامبر او را نافرمانى نمايد به ضلالت و گمراهى آشكار گرفتار شده است».