جبر و اختيار - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٠ - ٦ آرمان هاى بزرگ در گرو همت والا

د: اگر مؤمن به اجر و پاداش خدا نسبت به مصايبى كه بر او وارد مى شود آگاه مى بود، آرزو مى كرد تا بدن او را با قيچى قطعه قطعه كنند.[١]

هـ: براى انسان در پيشگاه خدا مقام ويژه اى است كه جز با پيش آمدهاى ناگوارى در مال يا جان و يا فرزند او، به آن مقام نائل نمى گردد.[٢]

٦. آرمان هاى بزرگ در گرو همت والا

آنچه درباره شدايد و ناملايمات، در زندگى دنيوى انسانهاى خداجوى و راست ايمان، پيامبران، امامان و مؤمنان بيان گرديد، و نيز روايات بسيار ديگرى كه در ابواب مختلف كتب حديث و اخلاق در اين باره آمده است، همگى يك تفسير دارد و آن عبارت است از اين كه: آرمانهاى بزرگ ووالا، همّتى استوار و والا مى خواهد و به اصطلاح: آن كه طاووس خواهد جور هندوستان كشد و يا :

در بيابان گر به شوق كعبه خواهى زد قدم *** سرزنشها گر كند خار مغيلان، غم مخور

آنان كه طالب لقاء اللّه و خواهان صعود به عالى ترين مدارج انسانى هستند و آگاهانه و با اختيار كامل اين آرمان را برگزيده اند بايستى خود را براى رويايى با قضا و قدر الهى و پيش آمدهاى ناگوار كه از يك سنت ثابت و پايدار نشأت مى گيرد، آماده نمايند و از اينجا راه مفاد رواياتى كه درباره شدايد و

---

[١] لَوْ يَعْلَمَ الْمُؤْمنُ ما له مِنَ الأَجْرِ فِى المَصائِب لَتَمَنّى أَنّهُ قُرِضَ بِالْمَقاريضِ. [٢] إنّ الْعَبْدَ يَكُونُ لَهُ عِنْدَ اللّهِ الدَّرَجَةُ لا يَبلُغُها بِعَمَله فَيَبْتَليهِ اللّهُ في جَسدة أو يُصابُ بِمالِهِ أو يُصابُ في وَلَدهِ، فإن هُوَ صَبر بَلَغَهُ اللّهُ ايّاها.(بحارالانوار، ج٧١، ص ٩٤، حديث٥).