جبر و اختيار - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ١٧٤ - ٧ حكومت صالحان در زمين
اذيت فرعونيان بوده ايم و بعد از آمدن تو نيز، همچنان مورد اذيّت و شكنجه مى باشيم، موسى به آنان گفت: اميد است پروردگار دشمنان شما را هلاك و نابود سازد و خلافت زمين را به شما بسپارد. پس (بدين طريق شما را بيازمايد و) بنگرد كه شما چگونه عمل مى كنيد.[١]
٢.(وَلَقَدْ كَتَبْنا فِى الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْر أَنَّ الأرْضَ يَرِثُها عِبادِىَ الصّالِحُونَ)(انبياء/٢٠٥).
«پس از آن كه در «ذكر»(تورات يا قرآن)[٢] نوشتيم، در زبور (نيز) نوشتيم كه بندگان صالح من، وارث زمين مى گردند».
براى آگاهى بيشتر از مفاد اين آيه، بهتر است آيات قبل از آن را مورد مطالعه قرار دهيم.[٣]
حاصل معنى آن آيات اين است كه خداوند انسانها را به يك آيين دعوت نموده ولى آنان به دو گروه مؤمن و كافر تقسيم شدند و به همين جهت، قانون و حكم خدا نيز در مورد آنها، در دنيا و آخرت دو گونه است:
قانون و سنت خدا در مورد مؤمنان در آخرت اين است:
(فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصّالِحاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلا كُفْرانَ لِسَعْيِهِ وَإِنّا لَهُ كاتِبُونَ)(انبياء/٩٤).
[١] (قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اسْتَعينُوا بِاللّهِ وَاصْبِرُوا إِنَّ الارْضَ لِلّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقينَ * قالُوا أُوذِينا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِينا وَمِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا قالَ عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ وَيَسْتَخْلِفَكُمْ فِى الأَرْضِ فَيَنْظُرَ كَيْفَ تَعْمَلُونَ)(اعراف/١٢٩ـ ١٢٨). [٢] اگر مقصود از ذكر، قرآن باشد«بَعد» رتبى است نه زمانى. [٣] در تفسير اين آيه و آيات قبل از آن به الميزان :١٤/٣٣٠ـ ٢١مراجعه فرماييد.