حالى كه عيبجويى بازگو كردن عيب‌هاى شخص نزد ديگران است.
٢- انتقاد بجا و سالم، افراد را هدايت كرده، راه رشد و ترقى را به روى جامعه مى‌گشايد.
٣- بهترين دوست، كسى است كه لغزش‌ها و خطاهاى انسان را گوشزد نمايد.
٤- امير مؤمنان على عليه السلام در نامه‌هاى خود، به نمايندگان و كارگزاران حكومتى، مى‌نوشت كه خود را از مردم مخفى نكنند و آراء (انتقادها) و شكايات مردم را بشنوند و آنچه به خير و صلاح مردم است عمل كنند. «١» (٤٦)
. نشانه‌هاى رياكار . «لِلْمُرائى‌ ارْبَعُ عَلاماتٍ: يَكْسَلُ اذا كانَ وَحْدَهُ وَ يَنْشَطُ اذا كانَ فِى النَّاسِ وَ يَزيدُ فِى الْعَمَلِ اذا اثْنِىَ عَلَيْهِ وَ يَنْقُصُ مِنْهُ اذا لَمْ يُثْنَ عَلَيْهِ» «٢» ريا كار چهار علامت دارد: به هنگام تنهايى، تنبل و كسل و در ميان مردم با نشاط و پر كار است. هر گاه مورد ستايش قرار گيرد، كار خود را افزايش مى‌دهد. چنانچه مورد ستايش قرار نگيرد از آن مى‌كاهد.