فصل چهارم جهاد و شهادت‌ (٨٣)
. ما در پى راه حلّى بجز جنگ هستيم‌ . «و لكِنَّا انَّما اصْبَحْنا نُقاتِلُ اخْوانَنا فِى الأِسْلامِ عَلى‌ ما دَخَلَ فيهِ مِنَ الزَّيْغِ وَ اْلأِعْوِجاجِ وَ الشُّبْهَةِ وَ التَّأْويلِ، فَاذا طَمِعْنا فى خَصْلَةٍ يَلُمُّ اللَّهُ بِها شَعَثَنا وَ نَتَدانى‌ بِها الىَ الْبَقِيَّةِ فيما بَيْنَنا رَغِبْنا فيها وَ امْسَكْنا عَمَّا سِواها.» «١» ما امروز با پيدايش زنگارها، كژى‌ها، و نفوذ شبهه‌ها و تأويل‌هاى ناروا در دين، با برادران مسلمان خويش به پيكارى خونين كشيده شده‌ايم. پس هرگاه احساس كنيم چيزى باعث جمع پراكنده ما است و بدان وسيله به هم نزديك مى‌شويم و باقى مانده پيوندها را محكم مى‌سازيم. ما به آن تمايل نشان مى‌دهيم، آن را گرفته، غيرش را رها مى‌سازيم. مناسبت تاريخى: هنگامى كه امام عليه السلام با خوارج روبرو شد و اعتراض آن‌ها را در زمينه قبول حكميت شنيد، سعى كرد با منطق و تبيين ماهيّت جريان حكميت، آن‌ها را قانع نمايد و از دشمنى و اقدام به جنگ باز دارد، نخست ياد آور شد كه اين شما بوديد كه على رغم ميل باطنى من، مرا بر قبول آن اجبار كرديد. و در پايان احتجاج، مسأله را از ديدگاه خود در جملات بالا بيان مى‌فرمايد.