٤- و نيز بر خردمندان، انديشمندان و فرهيختگان و نمايندگان علمى و فرهنگى حكومت است كه پيوسته فضاى سالم بحث و مناظره و ميزگردها و مجمع‌هاى علمى، سياسى و مذهبى را آماده نمايند و از راه تضارب آراء سطح آگاهى مردم را بالا ببرند و آنها را با مسائل جارى زمان و جهان اسلام آشنا سازند و آنها را زمانه شناس بارآورند.
٥- در ملاقاتها و ديدارها، به‌گونه‌اى عمل كنند كه مردم بتوانند آزادانه و با سهولت و بدون زحمت مضاعف، با مسؤولان امور ديدار كنند و جز زبان گويا و مستقيم خود آنان، جوابگويى و جز صورت و سيماى آنان، واسطه‌اى براى ديدارشان در ميان نباشد.
(٦٤)
. بازتاب خودمحورى‌هاى سياسى‌ . «ايَّاكَ وَالْاعْجابَ بِنَفْسِكَ وَالثِّقَةَ بِما يُعْجِبُكَ مِنْها، وَ حُبَّ الْاطْراءِ، فَانَّ ذلِكَ مِنْ اوْثَقِ فُرَصِ الشَّيْطانِ فى‌ نَفْسِهِ لَيمْحَقَ ما يَكُونُ مِنْ احْسانِ الُمحْسِنينَ.» «١» از خودپسندى و تكيه زدن بر توانمندى‌هاى خويش- كه به شگفتى وامى‌داردت- و ستايش را دوست داشتن، سخت دورى كن كه اينها همه از مطمئن‌ترين فرصت‌هاى شيطان است تا بدان وسيله كارهاى نيكوكاران را نابود سازد.