يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٢
كنايه از برخورد منافقانه با دين است. آيين اسلام هنگامى آثار مثبت خود را در حوزههاى شخصى و اجتماعى، به جاى مىگذارد كه پيروانش يك رنگ باشند و به راستى، رنگ خدايى بگيرند. «وَ مَنْ احْسَنُ مِن اللَّهِ صِبْغَةً» «١» پس با دين خدا نبايد چون افراد بىتفاوت برخور يكصد درس زندگى از امام على(ع) ١١٨ سازماندهى سياسى و ادارى ص : ١١٧ د نمود. زيرا مثل آنان مثل آب بىرنگ است كه در هر ظرفى قرار گيرد، شكل و رنگ آن ظرف را به خود مىگيرد.
٣- اتحاد بر پايه «حق»- همانند جهاد عليه دشمنان دين- هر چند دوست داشتنى هم نباشد، در دراز مدت و گاهى در كوتاه مدت، به خير و سعادت حق جويان است و درهاى سعادت را به روى مسلمانان مىگشايد؛ برخلاف پديده باطل مانند صلح تحميلى و سازش مصلحتى با دشمن، كه به ظاهر خوشآيند مىنمايد و برخى از آن خشنود مىشوند.
(٥٩)
. مسؤوليّت، وسيله خدمت نه ارتزاق . نامهاى است از امام على عليه السلام به اشعث بن قيس كارگزار او در آذربايجان.
«وَ انَّ عَمَلَكَ لَيْسَ لَكَ بِطُعْمَةٍ، وَ لكِنَّهُ فى عُنُقِكَ امانَةٌ وَ انْتَ مُسْتَرعىً لِمَنْ فَوْقَكَ. لَيْسَ لَكَ انْ تَفْتاتَ فى رَعِيَّةٍ، وَ لا تُخاطِرَ الَّا بِوَثيقَةٍ. وَ فى يَدَيْكَ مالٌ مِنْ مالِ اللَّه عَزَّوَجَلَّ وَ انْتَ مِنْ