يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٤١
مىديد و در فضيلت اين جهاد شركت مىكرد. امام پرسيد: آيا قلب و فكربرادرت با ما بوده است؟ عرض كرد، آرى. امام فرمود:
پس بىترديد در اين صحنه با ماست. ما را در اين اردوگاه كسانى همراهى كردند كه اينك در پشت پدران و زهدان مادران هستند و در آيندهاى نه چندان دور، تاريخ به صحنهشان مىآورد و ايمان را با حضورشان توانمند مىسازد.
نكتهها و پيامها ١- اصل همدلى مهمترين شرط قرار گرفتن در حلقه ياران است. چنان كه در احوال «اويس قرنى» آمده است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را هرگز زيارت نكرد و نتوانست در جنگهاى آن حضرت شركت كند (زيرا در يمن زندگى مىكرد) ولى چون قلباً به پيامبر صلى الله عليه و آله و دين او عشق مىورزيد آن گرامى، وى را از ياران خوب خود به شمار آورد، على عليه السلام از قول رسول خدا صلى الله عليه و آله درباره او مىفرمايد:
«انَّهُ اخْبَرَهُ النَّبِىُّ صلى الله عليه و آله انَّهُ يُدْرِكُ رَجُلًا مِنْ امَّتِهِ يُقالُ لَهُ اوَيْسُ الْقَرَنى يَكُونُ مِنْ حِزْبِ اللَّهِ يَمُوتُ عَلَى الشَّهادَةِ.» «١» رسول خدا به او خبر داد كه با مردى از امت او برخورد خواهد كرد كه نامش اويس قرنى است. او از اعضاى حزب خداست و با شهادت خواهد مرد.
و سرانجام همان گونه كه رسول خدا صلى الله عليه و آله پيشبينى كرده بود، اين صحابى پيامبر ناديده، در جنگ صفين در ركاب امير مؤمنان عليه السلام به شهادت رسيد.