يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٩
امكانات خود اكتفا و از چشم دوختن و دست دراز كردن به مال و ناموس ديگرى پرهيز مىكند.
قناعت كن اى نفس بر اندكى كه سلطان و درويش بينى يكى چرا پيش خسرو بخواهش رَوى چو يك سو نهادى طمع، خسروى «١» (٣٠)
. سخاوت . «السَّخاءُ ثَمَرَةُ الْعَقْلِ» «٢» سخاوت، ميوه عقل است.
نكتهها و پيامها ١- «اسراف» و «بخل» دو سوى افراط و تفريط در مصرف ثروت است و «سخاوت» حدّ ميانه و اعتدال ميان آنها است. رعايت اعتدال، كارى عقلى و منطقى است، بنابراين عقل انسان، راه ميانه در مصرف ثروت، يعنى سخاوت رابرمىگزيند.
٢- بيان سيره: مولاى پارسايان على عليه السلام، پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله، با سخاوتترين مردم بود تا آنجا كه نقل شده است؛ آن حضرت سه شبانهروز، همراه همسرش زهرا عليها السلام و دو فرزندش حسن و حسين عليهما السلام روزه گرفته و قوت خويش را به مسكين، يتيم و اسير دادند و خود با آب