از بزرگترين حسرت‌هاى روز قيامت حسرت مردى است كه مالى را از راه معصيت خدا به چنگ آورده و براى مردى به ارث گذارده كه در راه طاعت خدا انفاقش كرده است. پس، دومى با انفاقش راهى بهشت مى‌شود و اولى (صاحب مال) به آتش فرومى‌افتد! نكته‌ها و پيام‌ها ١- يكى از نام‌هاى قيامت «يَوْمُ الْحَسْرَةِ» است. قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:
«وَ انْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ اذْ قُضِىَ الْأَمْرُ وَ هُمْ فِى غَفْلَةٍ وَ هُمْ لا يُؤْمِنُونَ.» «١» آن‌ها را از روز حسرت (روز رستاخيز) بترسان، روزى كه همه چيز پايان مى‌يابد در حالى كه آنها در غفلتند و ايمان نمى‌آورند.
٢- دين خود را به دنياى ديگران مفروش: گاهى انسان تمام تلاشش در دنيا مصروف اين است كه انبار دارى ديگران را بنمايد و بر اين منصب افتخار دارد. ولى وقتى حسابش به قيامت موكول شود و حقيقت هويدا گردد چيزى جز حسرت و اندوه برايش نخواهد ماند، حسرتى كه هيچ سودى برايش نخواهد داشت. چنان كه رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«انَّ اشَدَّ النَّاسِ نَدامَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ رَجُلٌ باعَ اخِرَتَهُ بِدُنْيا غَيْرِهِ.» «٢» در روز قيامت پشيمان‌ترين مردم كسى است كه: آخرتش را به دنياى ديگران فروخته باشد.