يكصد درس زندگى از امام على(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٩

امام عليه السلام لب به گفتارى بلند گشود و از آن جمله فرمود: هنگامى كه با نيرنگ و فريب قرآن را بر نيزه كردند و شما حكميت را پذيرفتيد، من به صراحت به شما گفتم:] اين جريانى دو چهره است ظاهرش ايمان و رجوع به كتاب خدا و باطنش ستم و حيله و خدعه است. آغازش مهربانى بود (از جانب شما به ايشان) پايانش پشيمانى است (براى شما.) پس، در موضع كنونى خود پاى بفشاريد و بمانيد و به راه و خط خويش همچنان وفادار باشيد. و ادامه‌ى جهاد را، دندان به دندان بساييد و بر بانگ ناهنجار بى‌اعتنا بمانيد و گوش فراندهيد نكته‌ها و پيام‌ها ١- ناديده گرفتن هشدارهاى بموقع رهبر دينى واجد شرايط، پشيمانى حتمى به‌دنبال دارد و سرنوشت جامعه اسلامى را عوض كرده مسلمانان را به تباهى مى‌كشاند.
٢- يكايك مسلمانان بايد اين حقيقت را دريابند و با جان و دل بپذيرند كه رهبر و زعيم امت اسلامى همواره مصالح آنان را مدّ نظر دارد و با در نظر گرفتن مصالح لازم، تصميم مى‌گيرد و هشدارهاى لازم را مى‌دهد. اين امت است كه بايد به رهنمودها و هشدارهاى وى توجه كنند و نبايد فرمان را توجيه و تفسير نمايند و يا فلسفه و اسرار آن را از او بخواهند.
٣- وظيفه پيروى از پيشواى حق ايجاب مى‌كند كه همگان بر فرمان و هشدار او گردن نهند و با استوارى و اطمينان خاطر در مسير حق كه از سوى پيشوايان تعيين و ترسيم شده گام بردارند و در ستيز با دشمن از همه توان خويش بهره گيرند و در اين راه به سخنان پراكنده گوش فرا ندهند.