«و يكصد درس زندگى از امام على(ع) ٥١ رابطه توبه و ابتلاى الهى ص : ٥١ َ ما مِنْ دابَّةٍ فِى الْأَرْضِ الَّا عَلَى اللَّهِ رِزْقُها وَ يَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَمُسْتَوْدَعَها، كُلٌّ فى‌ كِتابٍ مُبينٍ.» «١» هيچ جنبنده‌اى در زمين نيست مگر اين كه روزى او بر خداست، او قرارگاه و محلّ نقل و انتقالش را مى‌داند، همه اينها در كتاب آشكارى ثبت است.
٢- تقسيم روزى ميان بندگان از روى حكمت و مشيّت انجام مى‌شود.
قرآن كريم در اين باره مى‌فرمايد:
«انَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَقْدِرُ انَّهُ كانَ بِعِبادِهِ خَبيراً بَصيراً.» «٢» به يقين پروردگارت روزى را براى هر كس بخواهد گشاده يا تنگ مى‌دارد، او نسبت به بندگانش، آگاه و بيناست.
٣- خداوند با كم كردن و زياد كردن روزى، بندگانش را امتحان مى‌كند.
چنان كه خود مى‌فرمايد:
«وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَىْ‌ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَالْأَنْفُسِ وَالَّثمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ.» «٣» قطعا شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مال‌ها، و جان‌ها و ميوه‌ها آزمايش مى‌كنيم و بشارت ده به استقامت كنندگان.
٤- آزمايش خداوند گاهى با كم كردن روزى و ايجاد فقر در زندگى انسان است تا صبر او را بيازمايد. چنان كه مى‌فرمايد:
«وَ امّا اذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبّى‌ اهانَنِ.» «٤»