(١٣)
. نياز جامعه به حجت خدا . «لا تَخْلُو الْأَرْضُ مِنْ قائِمٍ لِلَّهِ بِحُجَّةٍ، امَّا ظاهِراً مَشْهُوراً وَ امَّا خائِفاً مَغْمُوراً لِئَلَّا تَبْطُلَ حُجَجُ اللَّهِ وَ بَيِّناتُهُ.» «١» هرگز روى زمين از قيام كننده به حجت الهى خالى نمى‌شود، خواه ظاهر باشد و آشكار و يا ترسان و پنهان؛ تا دليل الهى و نشانه‌هاى روشن او باطل نگردد.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- ضرورت وجود امام معصوم در بين مردم تا زمانى كه تكليف باقى باشد، امرى روشن است. چنان كه امام صادق عليه السلام در اين باره مى‌فرمايد:
«لَوْ كانَ النَّاسُ رَجُلَيْنِ لَكانَ احَدُهُمَا الْأِمامَ.» «٢» اگر همه مردم دنيا دو نفر بودند حتماً يكى از آن دو، امام بود.
همچنين امام باقر عليه السلام در تفسير آيه:
«انَّما انْتَ مُنْذِر وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ.» «٣» (: همانا تو بيم دهنده هستى و براى هر قومى هدايتگرى است)
مى‌فرمايد:
«الْمُنْذِرُ رَسُولُ اللَّهِ وَ عَلِىّ الْهادِى‌ وَ فى‌ كُلِّ زَمانٍ امامٌ مِنَّا يَهْديهِمْ‌