(٤٢)
. پيوند علم و عمل‌ . «الْعِلْمُ مَقْروُنٌ بِالْعَمَلِ فَمَنْ عَلِمَ عَمِلَ وَالْعِلْمُ يَهْتِفُ بِالْعَمَلِ فَانْ اجابَهُ وَ الَّا ارْتَحَلَ عَنْهُ» «١» علم و عمل پيوندى نزديك دارند و كسى كه دانست بايد به آن عمل كند، چرا كه علم، عمل را فرامى‌خواند، اگر پاسخش داد مى‌ماند و گرنه كوچ مى‌كند.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- علم و عمل به منزله دو بال براى رساندن انسان به كمال انسانى هستند.
٢- عالم بايد عامل هم باشد، در غير اين صورت دانستن چند اصطلاح سودى به حال او ندارد. در قرآن كريم، عالمى كه به علم خود عمل نمى‌كند به درازگوشى تشبيه شده است كه كتاب‌هايى بر پشت او گذارده‌اند كه حمل مى‌كند ولى از محتواى آن‌ها چيزى نمى‌فهمد. «٢» ٣- عمل، ثمره علم است و علم بدون عمل مانند درخت بدون ثمر است.