يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣
مگر اين كه خودم پيش از شما از آن كنارهگيرى مىنمايم.
٣- رعايت تقوا، هنگام سخن گفتن از ديگران؛ مانند پرهيز از غيبت و تهمت، رعايت عدل و انصاف و تقوا در مشورتهايى كه از انسان مىشود. حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
«شاوِرْ فى حَديثِكَ الَّذينَ يَخافُونَ اللَّهَ» «١» در گفتار خود، با مردم خدا ترس، مشورت كن.
(١١)
. ايمان كامل . «الْأيمانُ مَعْرِفَةٌ بِالْقَلْبِ وَ اقْرارٌ بِاللِّسانِ وَ عَمَلٌ بِالْأَرْكانِ.» «٢» ايمان، شناخت با قلب (عقل)، اقرار به زبان و عمل با اعضاء و جوارح است.
نكتهها و پيامها ١- اقرار زبانى كافى نيست؛ كسى كه با زبان به خدا اقرار كند و در عمل نيز بدان پايبند باشد ولى اعتقاد قلبى بدانچه گفته يا انجام داده است نداشته باشد، مؤمن كامل به حساب نمىآيد.
٢- اقرار زبانى هم لازم است، يعنى اگر كسى اعتقاد قلبى به خداوند دارد ولى با زبان اقرار نمىكند، مؤمن نيست، چنان كه بسيارى از مشركين