يكصد درس زندگى از امام على(ع)
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص

يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٠٦

و شخصيت حقوقى او را بى‌اثر مى‌سازند. بسان امام حسن مجتبى عليه السلام كه در اثر استقامت نداشتن رعيّت به شخص حقيقى خود تكيه زد و تنها ماند. از اين گفتار امام عليه السلام برمى‌آيد كه رهبر و مردم حقوق متقابلى دارند كه بايد هر دو، آنها را رعايت كنند و گرنه جامعه در مجراى صحيح و طبيعى خود جريان نمى‌يابد و در مسير خود دچار مشكل مى‌شود. «١» اطاعت دقيق و بى‌وقفه از رهبر و استقامت و پايدارى در مسير اطاعت او از حقوق مسلم يك پيشواست و ارائه رهنمود لازم، هشدارهاى بجا، و بالا بردن سطح فرهنگ مردم و گشودن پيچ و خم‌هاى سياسى از حقوق مسلم يك ملّت است.
٢- رعايت حقوق متقابل امام و امت آثار مثبت و خيرات و بركات زيادى به‌دنبال دارد از جمله:
الف- حقيقت دينى به كام مردم تلخ نمى‌آيد و همه آن را عزيز مى‌شمارند و واقع‌گرا مى‌شوند؛ ب- عدالت جريان مى‌يابد و معالم دينى در قالب خوش و با شيوه روشن و درخشان ظاهر مى‌شود؛ ج- سنت‌هاى رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌گيرد و در ابعاد وسيع پياده مى‌شود و مردم براساس سيره رسول خدا صلى الله عليه و آله عمل مى‌كنند؛ د- زمانه اصلاح مى‌شود؛ ه- دولت اسلامى مستحكم و زمينه استمرار حكومت دينى فراهم مى‌شود.
و- از همه مهم‌تر، دشمنان قسم خورده اسلام، از نفوذ به قلمرو مسلمانان نا اميد مى‌شوند و به فرهنگ، اقتصاد و سياست و سرنوشت آنان چشم طمع نمى‌دوزند.