مقاوم در برابر دشمن. پس با جلب اعتماد و احقاق حقوق آنها، اين پشتوانه قوى را بايد حفظ كرد كه حكومت الهى و مردمى، بايد در ميان مردم، داراى پايگاه باشد، نه وابسته به اشراف و چهره‌هاى منفى سرشناس.
٢- «خواص»، «اشراف» و «مترفان» با عامّه مردم فاصله و تفاوت زيادى دارند از جمله:
الف- خواص افرادى پر خرج و اسراف كارند، در حالى‌كه عامّه مردم قانع و كم‌خرج و كم‌توقّع‌اند.
ب- خواص به هنگام گرفتارى و نياز دولت، كمتر يارى مى‌دهند، در حالى كه عامه مردم در گرفتارى‌ها به يارى دولت مى‌شتابند.
ج- خواص، از عدل و انصاف گريزانند، حال آنكه عامه مردم تشنه عدالت و انصاف‌اند.
د- خواص افراد پر چانه و طمَّاع هستند، حال آنكه عامّه مردم زبان اصرار و الحاح و چانه زدن را ندارند.
ه- خواص را هر اندازه نوازش كنى كمتر سپاس گويند، در حالى كه عامه مردم با اندك نوازشى زبان به شكر و سپاس مى‌گشايند.
و- خواص را اگر به عطا ننوازى، عذرناپذيرند، در حالى كه عامه مردم عذر پذيرند و زود گذشت.
ز- خواص را در ناملايمات صبر و تحمل نيست، در حالى كه عامه مردم صبور و پرتحمل و مقاوم‌اند.