يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٤
بهطور مستقل جلب منفعت و دفع ضرر نمايند. تنها داروى آرامبخش اين بيمارى، بينش درونى است. انسان تنها با نگرش عميق درونى درمىيابد كه او در تمام ابعاد زندگى مقهور قدرت خدا، اسير حوادث زمينى و آسمانى است و لحظه لحظه زندگىاش از منبع غنىّ جهانآفرين نيرو مىگيرد و هيچگونه استقلال حياتى ندارد.
٢- در امور تربيتى و آموزشى و روانشناسى، مقايسه و موازنه، نكوهش شده و اثر نامطلوبى در شخص مورد قياس بر جاى مىگذارد و سبب تحقير وى مىگردد، ولى در حوزه معرفت و عرفان و تهذيب نفس، جايگاه سازندهاى دارد. معالم دينى، قرآن كريم و خاندان نبوى براى تعمي يكصد درس زندگى از امام على(ع) ١٣٠ ارزش شناسى و تشويق ص : ١٣٠ م و تثبيت معرفت، مقايسه را، يكى از اصولىترين، سادهترين و كاراترين راهها شمرده و آن را از مبانى آموزشى و خودسازى قرار دادهاند. چه در پديدههاى مادّى و طبيعى همانند مقايسه شب با روز، نور با ظلمت، سردى با حرارت و ... چه در پديدههاى ماوراء طبيعت و امور معنوى؛ همچون مقايسه علم و جهل، كُفر و ايمان و عزّت و ذلّت، شكر و كفران نعمت و حضرت على عليه السلام به صحابى خود، توصيه مىكند كه براى شكستن غرور و خودخواهى و خودپسندى، موقعيت خود را- از نظر قدرت و قلمرو سيادت- با مقام خداى مقتدر و قادر مطلق مقايسه كند تا جايگاه بسيار كوچك و ضعيف و ناتوان خويش را دريابد و از مركب خيالى غرور فرود آيد.