يكصد درس زندگى از امام على(ع) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٩

(١٤)
يكصد درس زندگى از امام على(ع) ٤٥ آزمايش به‌وسيله روزى ص : ٤٤ . لزوم شناخت امام (رهبر)
. «انَّمَا الْأَئِمَّةُ قُوَّامُ اللَّهِ عَلى‌ خَلْقِهِ وَ عُرَفاؤُهُ عَلى‌ عِبادِهِ وَ لا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ الَّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ وَ لا يَدْخُلُ النَّارَ الَّا مَنْ انْكَرَهُمْ وَ انْكَرُوهُ.» «١» همانا امامان، تدبير كنندگان امور مردم و كارگزاران بندگان اويند، هيچ كس به بهشت درنيايد مگر آن كه آن‌ها را بشناسد و ايشان نيز او را بشناسند. و هيچ كس به دوزخ فرونيفتد مگر آن كه آن‌ها را نشناسد و ايشان نيز او را نشناسند.
نكته‌ها و پيام‌ها ١- شناخت امام ملاك دخول در بهشت است. البته مراد از «مَنْ عَرَفَهُمْ» شناخت مردم از نظر ولايت و امامت است و مراد از «عَرَفُوهُ» تأييد و شناخت امامان نسبت به مردم از نظر تشيع و محبت است نه شناخت شخصى؛ زيرا اذعان به ولايت ركن ايمان است و شرط قبول ساير اعمال و عبادات به شمار مى‌رود. چنان كه امام على عليه السلام در ذيل آيه «وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّا بِسيماهُمْ» «٢» و بر اعراف مردانى هستند كه هر يك را از چهره‌شان مى‌شناسند، مى‌فرمايد: